Tekrar merhaba! Şuan yaşadığım duygu birikmesiyle bunları yazdığımdan dolayı çok taze düşünceleri okuyacaksınız. Umarım birileri benim gibi olmadan bunu okur ve temkinli devam eder yoluna. Bu söyleyeceklerim çoğumuzun yaşadığı veya yaşayabileceği türden şeyler.
İlk olarak, bu gece itibariyle yoğun depresyonumsu duygularımdan ötürü anlatacaklarıma sinir ve fazlasıyla öznellik hakim olacağı için lütfen söylemeye çalışacağım mesajları almaya çalışın. Kimsenin benim geçirdiğim evreleri geçirmesini istemem.
Beyler/bayanlar, ilişkilerin içindeyken kendimizi karşı tarafa öylesine kaptırıyoruz ki çoğunlukla bu söyleyeceklerim akla gelse bile kenara itiliyor. Bunu biliyorum çünkü ben birkaç gün önce tam olarak böyle yapmıştım.
İlişkilerimiz, uzun veya kısa hiç farketmez, zorlu yollardan geçiyor. Bu zorluklara bazen tek başımıza bazen ilişkimizin muhattabıyla (bu ifade çok soğuk oldu ama mazur görün atlatmaya çalıştığım bir gündeyim) göğüs germeye çabalıyoruz. Hata yapmıyoruz aslında olması gereken beraber mücadele etmek ama karşımızdakinin bizi anlamadığı çok fazla zaman oluyor. Birbirinizin aynı olduğunuzu iddia etseniz bile bu çok normal. Hele birbirinizden çok farklı olduğunuzu düşünüyorsanız size bu yük hem fazlasıyla ağır gelir hem de karşınızdakinin sizi daha fazla anlamadığını hatta bazen herkesin anlayacağı fakat onun anlamayacağı gibi düşündüğünüz zaman bile olabilir. Yılmayın, çünkü ileride denemediğiniz, savaşmadığınız için pişman olmak da var. Öncelikle kendinizi iyi tanıyın. "Uğraşmasam ileride pişman olur muyum" diye sorun kendinize. Cevabınız "evet"se o zaman yorulup parçalanmayı göze almanız gerekir. "Hayır"sa o zaman kendinize eziyet çektirmeye çalışmayın, ağırdan alın, karşı tarafın çabasını görmeye çalışın.
İlişki kolay kolay ayakta durmuyor tabii ki. Ama öyle her zorlukta, her tartışmada kestirip atmamak lazım. Bazılarımız bunu çok yapar. Zora gelemez, her kavgada ayrılır ve sonunda barışır. Benim ilişkim de örneğimdeki gibiydi ve size samimiyetle söylüyorum sürekli barışacağınızı bildiğiniz ilişkilerde saygı kalmıyor. Siz o saygıyı korumaya çalışsanız dahi, karşı tarafa "her döndüğümde beni bekliyor oluyor zaten" imajı çiziliyor bir kere. Ve bilin bakalım bu olay, ilişkide kimi sürekli ağlatıyor?
Aa bir de "bu sefer barışmayacağız heralde" olayı bizde çok yaygın. Her seferinde de barışılır. Çünkü hala isteriz ama gurur meselesidir. "Dönse şunları şunları söyleyeceğim" deriz ama dönünce onları söylemeye fırsat kalmadan barışırız. Bu konunun yaşayan örneğiyim, deneyimlerimi paylaşıp hatalarınızı düzeltme imkanı bulmanızı isterim. Nasıl düzeltirsiniz sorusunu genelleyemem çünkü ne hissettiğinizi ve ilişkinin nasıl gittiğini sizden iyi kimse bilemez. Daha önce de yazdığım gibi, çevrenize fazla kulak asmayın. Nedeni de bu ilişkinin size ait olması. Ben doğru kararı veremiyorum diye çekiniyorsanız, duygularınızı yatıştırmaya çalışıp bir süre yalnız düşünün. İnanın çevredeki ilişki profesörlerinden(!) daha etkili olacaktır. Asıl değinmek istediğim daha farklı noktalar var. Yine de bir başlangıç yapalım istedim.
Bir ilişkide saygı bittiyse, geçmiş olsun ama o ilişkide çok zarar göreceksiniz. Karşınızdaki sizi kırmaktan çekinmez artık, size söylemesi gereken şeyler de söylenmez tabii çünkü siz kimsiniz ki, size muhtaç olan yok! Olay bu kıvama geldikten sonra isterseniz böbreğinizi satın, o ilişkiye ya kaybetme korkusu yerleştireceksiniz ya da bitmesi gerektiğini kabul edeceksiniz. Ben kendime üçüncü bir seçenek olarak, "çabala" komutunu vermiştim. Bu komuttan sonra devrelerim yandı. Nedeni de karşınızdaki siz uğraşıyorsunuz diye her şeyi salar, "ben buyum, sen beni böyle kabul et ya da git" kıvamına gelir, "senden sıkılıyorum, hep seninle olamam"a kadar ilerler. Buraya gelirse ne olur ağlamaktan ciğeriniz çıksa bile bitirmeyi bilin. Kendinize saygınız aşırı zedelenir ve ilerde bitkisel hayatta gibi olmak istemiyorsanız kendinizi zorlamayın. O sıralar mantıklı düşünmek imkansıza yakındır ama en azından sinirliyken ya da çok üzgünken, muhtemelen olay sıcakken hareket etmeyin. Sabredin. Dudağınızı ısırıp koparsanız bile dayanmasını öğrenin. Anında patlak verdiğiniz her olay başınıza iş açar.
Ayrılsanız bile sevdiğiniz kişi aynı kalabilir, bunda hiçbir sakınca yok. Yeter ki kendinize haksızlık etmeyin. Karşı tarafa nispet için saçma ve çocuksu "yeni manita" mevzusu yaratmayın. Ancak karakteri oturmamış insanlar ve sinirden kuduranlar böyle davranır. Kendinize hakim olun. Karşınızdaki bunu yapsa bile oturun sindirin. Siz aynısını yaparsanız karşınızdakinden ne farkınız kalır? Hadi diyelim onun gibi olmayı göze aldınız; ileride başkasını üzebileceğinizi hesaba katıyor musunuz? Siz sevdiğiniz birini kaybedince ne hissediyorsanız, karşınızdaki de onu hisseder. Kendi acınız için bu konuyla alakası olmayan insanların kuyruğuna basmayın. Bir karakter yoksunu yüzünden hiçbir şeyden haberi olmayan birisinin canını yakmaya hakkınız yok. Kaldı ki sevdiği kişiyle beraber olmadan sevmeye devam eden çok insan var, sevginiz karşılıklı olacak diye bir şey de yok. Kendi içinizde sevmeye devam edebilirsiniz.
Gelelim çok fazla karşı cins arkadaş edinmeye... Bu konuyu sona bıraktım, çünkü en dolu olduğum ve şuan içimdeki duygu köpürmesinin nedeni de budur.
Açık konuşmayı severim, canınız yanacaksa da doğrulardan yansın. Gözlerinizi gerçeklere kapamayın.
Şahsi düşüncelerime elbette katılan olacaktır. Ben ilişkide sadakati severim. Sadakat peşinden kötü şeyler getirmez sebebi de bu. Ama iki tarafın da sadık olması koşulu var. Bir taraf sadık diğer taraf saldım çayıra modundaysa sadık olan çok fazla ağlar, en çok uykusuz kalan taraf olur.
Ortada gerçek bir sevgi varsa, sadakat ilişki bittikten sonra da devam eder. Olması gereken budur. Kavgadan sonra veya ayrılınca herkese kucak açan bir insanın sadakatini konuşmayalım. Sadık insan kendine hakim olmasını bilir, sevdiği kişinin uyarıları olmadan kıskanacağını bilip kendisi uzak durur kıskançlık yaratacak şeylerden. Bunu söylememin nedeni böyle yapanların var olması (misal ben). Yani bunu yapan olmaz gibi bir şey düşünmeyin, insan sevince çoğu şeyi düşünür, uygulamaya çalışır. Ve yine bence, ilişki bittikten sonra başka bir ilişki başlıyorsa eski ilişkinizden medet ummayın. Araya birileri girdikten sonra o ilişki eskisi gibi olmaz ve muhtemelen sona yakınsınızdır zaten. İnsan ne yapıyorsa karşısından da onu bekliyor çoğunlukla ama lütfen beklemeyin. Bekleyenler olarak çok fazla kırılıyoruz sırf bir şeyler beklediğimiz için. Sizi kıran insanlara karşı kendi yaranızı sarıp tekrar koşmayın, bırakın kıran düzeltsin. İstemiyorsanız da uzatıp ilişkideki saygıyı bitirmeyin. En önemlisi de sevmenin hakkını verin. Çünkü insan sadece bir kişiyi tam anlamıyla sevebiliyor, gerisi eksik... Eksik olan hiçbir şey tam olanın yerini tutmaz, bunu bilerek ilişkinizi ayakta tutun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder