Karşı taraf size o olay olurken haber verse kafanızda böyle şeyler kurabilir misiniz? İşte ben bu haber verilme aşamasını her zaman bekliyorum, belki de hatam bu. Kendi yapımı bildiğimden ben o olayı üçüncü bir şahıstan duymadan veya o olayla ilgili fotoğraf, yazı görmeden bana haber verilmesini isterim. Gelin görün ki işler hiç de istendiği gibi gitmiyor...
Acaba diyorum beklentiyi düşük tutup sinir krizlerimi, paranoyalarımı içimde mi yaşasam? Ama böyle bir şey de mümkün değil. Hiç düşünmemek desen bizde ne gezer?! Yani olayın aslı şu ki; kendimize telkinlerde bulunmak yine bize düştü.
Ben suçlanınca nedense karşı taraf anlamamak için dirense de içimde her zaman açıklama isteği uyanıyor. Telefonunu kapatsa, numaramı engellese dahi bunu yaparım. Çünkü yanlış anlaşılmak dünyanın en sıkıntı verici olayı bence. Anlaşılana kadar da gözüme uyku girmez. Bende durum buyken neden karşımdakiler böyle hissetmiyor ben buna şaşıyorum. İnsan bir açıklama yapar, kendini anlatmaya çalışır. Sonuçta yanlış anlaşılacak bir şey yapmışsın ve karşı tarafa da kanıtlar ortaya çıkana kadar haber vermemişsin. İnsan bunu nasıl sindirip de "nasıl anlarsan anla bana ne ?!" havasına sokabilir? Nasıl rahat uyuyabilir? Ama uyunuyormuş işte... Eğer yeterince değer verilen siz değilseniz öyle de bir uyuyorlar ki; tasasızlıktan sabah uyanınca kuş cıvıltısı da duyuyorlardır...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder